Opis: Hikikomori – choroba cywilizacyjna o podłożu psychiczno-emocjonalnym, rodzaj depresji syndrom skrajnego wycofania społecznego, który obecny jest w życiu milionów[potrzebne źródło] młodych Japończyków. Hikikomori po raz pierwszy zaobserwowano wśród młodzieży w Japonii w latach 90. XX wieku.Zapada na nią głównie młodzież płci męskiej Przejawia się ona odizolowaniem od społeczeństwa na kilka miesięcy lub lat. Osoby dotknięte tą dolegliwością zamykają się najczęściej w domu, unikając bezpośrednich spotkań z ludźmi. Polega to m.in. na tym, że dana osoba po powrocie ze szkoły spędza cały czas w swoim pokoju, traktowanym jako swoją twierdzę, nie kontaktuje się z rodziną, najbliższymi. Na początku XXI w. zaczął zmieniać się społeczny odbiór hikikomori. O ile niegdyś traktowani byli oni jak osoby z marginesu społecznego, o tyle powszechność zjawiska (szacuje się, że około 55% Japończyków w wieku 13-24 lat doświadczyło bycia hikikomori) sprawiła, że stali się częściowo akceptowani w społeczeństwie, szczególnie wśród młodszych osób. Coraz częstszym przypadkiem jest również leczenie osoby chorej, z czym związane jest pojawienie się specjalistycznych klinik i lekarzy specjalizujących się w leczeniu hikikomori Tworzone są także grupy wsparcia dla ich rodziców. Motyw hikikomori od pewnego czasu zaczął pojawiać się w japońskiej kulturze popularnej. |